บทที่ 18 ฉลองความสำเร็จ
“คงงั้นมั้งคะ” อรุโณทัยพูดอย่างไม่ใส่ใจ นาวินจึงไม่อยากเท้าความต่อ พอพระภิกษุฉันภัตตาหารเสร็จ ก็ถึงคราวรับประทานอาหารร่วมกันกับแขกที่มาร่วมงาน งานนี้จรรยพรให้โต๊ะจีนของโรงแรม 5 ดาวมาจัดเลี้ยงอย่างสมเกียรติ แน่นอนว่าอรุโณทัยกับนาวินต้องนั่งโต๊ะรวมโต๊ะเดียวกับจรรยพรและเป็นเอก
“เพิ่งรู้นะคะว่าหนูโณมีแฟนแล้ว หลงเชื่อว่าโสดมาตั้งนาน” เสียงนี้เป็นของใครไปไม่ได้นอกจากแม่ของเป็นเอก อรุโณทัยเอื้อมมือไปจับมือของนาวินแน่น มองสบตาส่งประกายหวานซึ้งให้กัน จรรยพรได้แต่ทำหน้ากระอักกระอ่วนใจ
“โณไม่อยากรีบป่าวประกาศค่ะ อยากดูๆ ใจกันอีกสักพัก แต่วันนี้เป็นวันดี โณเลยตัดสินใจที่จะเปิดตัวคุณนาวินกับคุณแม่และญาติผู้ใหญ่ค่ะ” อรุโณทัยพูดอย่างมีจริตจะก้าน นาวินยิ้มน้อยๆ
“คบกันมานานแล้วหรือยัง แล้วคุณนาวินนี่ทำงานทำการอะไร ดูหน้าเหมือนลูกครึ่งมากกว่าคนไทยนะ” ญาติผู้ใหญ่ของอรุโณทัยถาม เธอยิ้มรับ
“คุณนาวินเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกาค่ะ เขาเป็นหุ้นส่วนบริษัทนิตยสารและเป็นช่างภาพที่โณทำงานอยู่ค่ะ เราคบกันมาได้ครึ่งปีแล้ว” อรุโณทัยตอบ คำตอบของเธอทำให้จรรยพรเริ่มยืดได้เมื่อได้ยินเสียงฮือฮาของคนที่นั่งภายในโต๊ะเดียวกัน
“หุ้นส่วนบริษัทอย่างงั้นเรอะ”
“ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็สมฐานะ หนูโณนี่ช่างเลือกจริงๆ เนอะคุณพร” เพื่อนสนิทแม่เอ่ยปากชม เป็นคำชมที่ทำให้จรรยพรยิ้มหน้าบาน
“ค่ะ”
“ดูสิ หน้าตาก็หลอเหลาเอาการ ตาถึงจริงๆ” อีกคนชม ทำให้เป็นเอกถึงกับกัดฟันกรอดๆ แล้วขอตัวลุกออกจากวงสนทนา จรรยพรเห็นท่าทางไม่ดีจึงเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาไปเรื่องอื่นแทน
“แกต้องเห็นหน้าอีตาเป็นเอกนั่นแล้วแกจะขำ มันน่ะหน้าดำหน้าแดงเลยนะ ตอนที่ทุกคนชมคุณนาวินว่าหล่อ” อรุโณทัยเม้าท์ด้วยความสะใจที่สามารถเอาชนะเรื่องนี้ได้ อย่างน้อยหน้าตาและฐานะของนาวินก็ทำให้คำทำนายของหมอดูลดความน่าเชื่อถือไปมากกว่าครึ่ง
“จริงอะ น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์” รัชณกรพูดอย่างแสนเสียดาย
“ผมไปนั่งอยู่ตรงนั้นก็แอบเสียวๆ เหมือนกันนะ เสียวว่าจะโดยต่อยเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่จะว่าไปคุณเป็นเอกนี่เขาก็หล่อนะ ไม่ใช่ขี้เหร่เลย” นาวินพูดไปตามที่ใจคิด รัชณกรชะงักไปนิดหน่อยก่อนโคลงศีรษะตัวเอง ยิ้มขำๆ
“ทำไม หรือแกจะจีบ” รัชณกรสวนกลับ นาวินทำหน้าปั้นยาก ส่วนอรุโณทัยอ้าปากค้าง
“จะบ้าเหรอ” นาวินยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มแก้ขัด อรุโณทัยหัวเราะแล้วยกแก้วเหล้าขึ้น
“เอ้า ฉลองให้กับความสำเร็จวันนี้ ชน!”
ทั้งสองคนยกแก้วขึ้นมาชนแล้วดื่มเหล้าทีเดียวหมดแก้ว ใบหน้าของอรุโณทัยเริ่มขึ้นสีเรื่อ
“แล้วนี่แกจะย้ายออกจากคอนโดไอ้โณเมื่อไหร่” รัชณกรถาม นาวินยักคิ้วขึ้น เหลือบมองหญิงสาวข้างกาย
“ไม่รู้ กะว่าจะขอต่อวีซ่าอีกสักพัก อยู่คนเดียวมันเหงา ชักจะติดใจการอยู่กับโณแล้ว” นาวินพูดโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าตอนนี้หน้าของอรุโณทัยร้อนวูบวาบไปหมดแล้ว
“ไอ้บ้า! แกเป็นผู้ชาย ไอ้โณมันเป็นผู้หญิง ไม่ใช่แฟนกันจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง เสร็จเรื่องแล้วก็รีบๆ ย้ายออกไปได้แล้ว” รัชณกรเริ่มเกรี้ยวกราดอย่างไม่มีสาเหตุ ท่าทางจริงจังเอาเรื่องของมันทำให้เพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยอีกสองคนทำตาปริบๆ
“แกซีเรียส?”
“เออสิวะ!”
